Artykuły

Gdy Bóg się zakocha

Adepci duchowości wiedzą, że Bóg kocha wszystkie istoty. Wiedzą również co stałoby się, gdyby i one go kochały. Są także świadomi przypadku zakochania się osoby praktykującej. Mogą jednak nie uzmysławiać sobie tego, co dzieje się, gdy zakochuje się Bóg. Jako Kryszna zakochuje się on w Radsze. Ta sekretna, ezoteryczna wiedza na temat osobistego życia miłosnego czytaj dalej »

Wszystko spoczywa na Balaramie

Choć Balarama (Balarāma) uważa, że nade wszystko jest przyjacielem Kryszny, postrzega siebie w takiej braterskiej miłości zarówno jako sługę, jak i guru Kryszny. W ten sposób służy Krysznie z nadrzędnej, podrzędnej i równej mu pozycji. Jego nastrój sakhjabhawy (sākhya-bhāva) jest więc sankula (saṁkula), czyli zmieszany – z dasjabhawą (dāsya-bhāva, nastrój służenia) i watsaljabhawą (vātsalya-bhāva). Jeśli czytaj dalej »

Pogłębianie rozumienia świętego tekstu

Wbrew opiniom pewnych osób, nie wszystko w świętym tekście należy przyjmować dosłownie. Z drugiej strony, lila Kryszny jest ontologiczną rzeczywistością. Jego cera ma barwę śjama (śyāmā) i to on podniósł Wzgórze Gowardhana. Wciąż jednak mamy do czynienia z trzema poziomami duchowego zrozumienia. Można przez ich pryzmat postrzegać zarówno samą krysznalilę, jak i święty tekst w czytaj dalej »

Świecka medytacja?

Ostatnio zapytano mnie, czy mógłbym polecić jakąś formę świeckiej medytacji. Gdy zacząłem zastanawiać się nad tym pytaniem, bardziej zaintrygował mnie jego zamysł. Wyrasta ono bowiem ze zrozumiałego sfrustrowania religią – jej często staroświeckimi, skostniałymi „prawami” moralnymi, wewnętrznymi konfliktami, brakiem obiektywizmu oraz metafizyką. Wynika także z poczucia, iż medytacja mogłaby być społecznie użyteczna, o ile udałoby czytaj dalej »

Upaniszada Gopalatapani: Gopalajantra

tān uvāca | yat tasya pīthaṁ hairaṇyāṣṭa-palāśam ambujaṁ tad-antarālike ’nalāsra-yugaṁ tadantarādy-arṇākhila-bījaṁ kṛṣṇāya nama iti bījārthaṁ sabrahmāṇam ādhāya | anaṅga-gāyatrīṁ yathāvad vyālikhya bhū-maṇḍalaṁ śūla-veṣṭitaṁ kṛtvāṅga-vāsudeva-rukmiṇy-ādi-kha-śaktīndrādi-vasudevādipārthādi-nidhy-āvītaṁ yajet | sandhyāsu pratipattibhir upacārais tenāsyākhilaṁ bhavaty akhilaṁ bhavatīti Brahma odrzekł: Należy składać ofi arę (yajet) siedzibie (pīthaṁ) [mantry] (tzn. jantrze, yantra), która powinna zostać zrobiona zgodnie z następującymi wymogami: mieć czytaj dalej »

Duchowy brak przemocy – od pola bitwy do źródła błogości

Bhagawadgita – rozmowa między Kryszną a Ardżuną – toczy się na polu bitwy tuż przed wybuchem wojny domowej. Mimo to, w jej trakcie Kryszna wspomina o ahinsie (ahiṁsā, brak przemocy) trzykrotnie. W rozdziale dziesiątym nazywa ją jedną ze szlachetnych cech pochodzących od niego samego (10.5), natomiast w trzynastym uznaje, wraz z innymi cechami, za oznakę czytaj dalej »

Koniec filozofii

Słowo perenializm obejmuje różne znaczenia. Tutaj będę używać tego wyrazu na określenie pewnego rodzaju filozofii [perenializm jako filozofia zakłada istnienie pewnych niezmiennych wartości, przyp. tłum.]. Najbardziej zagorzali orędownicy perenializmu uważają, że termin sanatanadharma stanowi jego synonim. Wyrażenie sanatana (wieczna) dharma (natura) wykracza poza jakąś konkretną  religię. To pojęcie odnosi się do wiecznej natury istnienia. Wszystkie czytaj dalej »

Strona 3 z 512345